motivatie & inspiratie

over mij

Hoi! Ik ben Samantha, 

Ik ben bijna 32 jaar, moeder van 3 kinderen en getrouwd met Guido.

Ik lees graag, Ik leer graag nieuwe dingen, liefst wel snel Ik heb namelijk een spanningsboog van 0,5. Ik doe aan krav maga en ga naar de sportschool (minder vaak dan dat ik mezelf beloofd had toen ik me aanmelde haha)  Ik praat graag en veel 😉

Het is mijn wens en missie dat elke vrouw zichzelf weer fantastisch gaat vinden en inziet en geloofd dat no mather what , ze de toekomst aan kan.

Het is mijn doel zoveel mogelijk (jonge) vrouwen hun zelfvertrouwen en zelf liefde terug te geven en ze daarnaast te helpen met het creëren van hun eigen geluk. Dit doe ik doormiddel een persoonlijk afgestemd plan of het programma bewust positief waarbij we aan de slag gaan met het vinden van positiviteit en het creëren ervan. Deze persoonlijke plannen zijn in gericht dat ze zo makkelijk, snel en simpel mogelijk te volgen zijn. 

Dus geen uren werk per dag en geen saaie lessen, Maar Power, fun en Leuke leerzame oefeningen en opdrachten gedurende 3 maanden.

Daarnaast bied ik ook power calls aan Als je even wilt sparren over een dilemma of gewoonweg om even kennis te maken.

Ik spreek en weet uit eigen ervaring hoe ongelukkig je kan worden van je eigen gedachten, hoe je die ellende vervolgens projecteert op je dierbare en hoezeer ze je kunnen belemmeren in je plannen voor de toekomst. Het geeft je een gevoel van onmacht en verdriet, je wilt zoveel meer.. en je weet je kan zoveel meer.. Maar toch hou je je in en cijfer je jezelf weg. Logisch, want zo zitten we in elkaar. Maar laat dit dan het moment zijn dat je beslist  NO MORE! ik neem het heft weer in eigen handen!

Als kind was ik al heel onzeker en heb doordat we vaak verhuisde heel vaak nieuwe vrienden moeten maken, ik was heel bang dat mensen me niet aardig zouden vinden, voelde me nooit echt op mijn plek, ik had continu een gevoel van onbehagen en het idee dat ik beoordeeld werd.  

Ik kon mensen niet aan kijken als ik een gesprek voerde, ik kon niet stilstaan, ik moest vaak bijna spugen van angst als ik met een vreemde een gesprek aan moest gaan wat `te persoonlijk´ werd. Ik deed er alles aan om zo snel mogelijk weer ergens anders over te hebben. 

Ik wist dat het nergens op sloeg, ik wist dat ik me nergens voor hoefde te schamen, en ik heb altijd de drive gehad mezelf er niet te door laten meeslepen. Maar als ik dan weer een kleine tegenslag had… kwam ik weer helemaal terug in de cirkel. 

Ik deed alles om anderen te pleasen.. Omdat ik dacht dat het hun gelukkig zou maken, en ik geloofde ook echt dat mij dat ook gelukkig zou maken.  

Maar dat deed het niet, juist tegenovergestelde ik was doodongelukkig. Zo heb ik een opleiding tot kok gedaan omdat ik dacht dat mijn moeder trots op me zou zijn .nu zeg ik niet dat ik gepushed ben… Het was mijn eigen keus… Maar om de verkeerde redenen. 

Het ging zelfs zo ver dat toen ik op mijn slechts was, dat een klein beetje (Wat ik ervaarde als) kritiek ervoor kon zorgen dat ik nachten lang huilend en schreeuwend in bed lag en mezelf afvroeg waarom heb ik het weer verkloot, sta ik weer voor schud, ze zullen wel over me denken… zie je wel… waarom probeer ik het ook nog, ik ben gedoomd ongelukkig te blijven, ik zal nooit worden zoals die en die. Gedachtes aan zelfmoord waren er bijna elke dag, en zelfs daarover dacht ik vaak… Zie je wel… Zelfs daar heb ik de ballen niet voor, zelfs daar misluk ik in. 

Ik had toen al 2 kinderen en was getrouwd, doordat ik zoals een mad women opzoek was naar geluk liefde en waardering verloor ik het overzicht van het grote plaatje. Ik bracht mijn dagen door in mijn pyama of joggingpak op de bank en tot mijn oren in het huishoudelijke werk in een dorp in the middle of nowhere zonder rijbewijs of fatsoenlijke busverbinding. Mijn ex-man was heel veel weg ivm zijn baan. 

Ik had geen hobby’s en amper vrienden.  Mijn huwelijk toen der tijd was niet al te best en ook daarin de meest gekke dingen gedaan om geliefd en gezien te worden. Hele hoge schulden en conflicten onderling zorgden ervoor dat we beiden alleen maar dieper in de ellende kwamen. Dit resulteerde in een scheiding.  

Achteraf was dit voor mij persoonlijk mijn beste besluit ooit.   
(Mijn ex man en ik hebben inmiddels een hele goede band samen) 

Ik leerde mijn huidige man kennen en we verhuisden van zeeland naar zuid holland. 

Ik leerde nieuwe mensen kennen, mensen die mij niet kenden van vroeger, die mijn familie niet kenden. Ik had voor mijn gevoel een compleet nieuwe start. Dat gaf me een stukje zelfvertrouwen… Ik kon namelijk opnieuw een eerste indruk maken bij mensen en ik was vast besloten dit te gaan doen. Ik ging “afkijken” en ging ook heel kritisch naar mezelf kijken wat is mijn valkuil? Waar is mijn grens? Wat zijn MIJN normen en waarden? Wat wil ik in de toekomst. 

Ik heb geïnfesteerd in mijzelf dmv cursussen en persoonlijke trajecten waardoor ik enorm veel over mezelf heb geleerd. Daarnaast heb ik ook diagnose ADD gekregen gaandeweg en toen viel er nog meer stukjes op hun plek. 

Ik doe nu alleen nog maar dingen waar ik blij van word. Ik laat me door niemand mee pushen iets te doen wat ik niet wil en bovenal heb ik leren houden van mijzelf en heb ik geleerd mijn eigen kwaliteiten in te zien.  

Negatieve gedachtes heb ik soms nog altijd, maar ik kan er nu mee omgaan en ik laat me er niet meer door lijden.  
 

Ik ga nu alleen nog maar om met mensen: 

Waar ik een goed gevoel bij heb. 
Die mij energie geven. 
Die eerlijk en oprecht zijn. 
Die respectvol naar anderen kunnen zijn. 
Ik ga naar de sportschool en beoefen 1x in de week krav maga 
Ik ben bezig met mijn bedrijf op een manier dat ik prettig vind.  
Ik weet mijn eigen grenzen en waak ervoor daar niet overheen te gaan 

De reden dat ik mijn verhaal vertel is zodat je mij een beetje leert kennen… En weet waar ik vandaan kom  

Maar ook om je te laten weten dat het niet uitmaakt waar je nu bent of staat in het leven… het kan altijd anders! Als je er zelf voor kiest en er voorgaat zal er ook altijd hulp zijn. 

En die hulp wil ik je graag aanbieden.

Ik vindt jou geweldig! nu jij nog 😉

xxx sam